Wie is er voor jou

Als brus ben je gewend dat er veel om je broer of zus draait. Jij komt vaak op de tweede plaats, zonder dat dit bewust gebeurt, hoort dit nu eenmaal bij een gezin met een zorgintensieve broer of zus. Ondanks de moeilijke thuissituatie blijkt, dat er weinig brussen zijn die ‘hulp’ zoeken. De meeste brussen die zelf met de hulpverlening in aanraking komen, hebben een andere hulpvraag dan specifiek het brus zijn. Veel brussen lopen op latere leeftijd vast, raken depressief of hebben te kampen met bijvoorbeeld een eetstoornis of een dwangneurose. Tijdens behandeling van deze stoornissen blijkt hoe groot de invloed van het gezin van herkomst is geweest. De patronen die hierdoor zijn ontwikkeld, zijn hardnekkig en zorgen dat behandelingen vaak zwaar en langdurig zijn. De vraag waarom brussen niet eerder aan de bel trekken om erger te voorkomen, of waarom ouders dit niet eerder signaleren komt veelal uit het feit dat brussen heel goed zijn in zichzelf te redden, hun problemen kleiner danwel onbelangrijk te achten t.o.v. hun broer of zus. Maar veelal willen brussen hun ouders ontzien/ niet tot ‘last’ zijn omdat deze al zo druk zijn met zorgintensieve kind. Dit maakt dat brussen, naast dat ze vaak heel goed in staat zijn om voor hun zieke of beperkte broer of zus te zorgen, minder zorg hebben voor zichzelf en de kracht bezitten om heel lang door te gaan vaak tot men er letterlijk bij neer valt.

Daarom is het belangrijk dat er oog is voor brussen in de gezinssituatie. Dat ouders en andere opvoeders leren om signalen te herkennen en door die krachtige buitenkant heen te prikken. Daarbij hebben scholen een heel belangrijke rol. Ook zij moeten weten wat de signalen zijn dat een brus overbelast is, danwel aandacht te kort krijgt en dit op een goede manier kunnen bespreken met een brus en ouders. Dit kan op een heel laagdrempelige manier en als men hier vroeg oog voor heeft, kan er, mijns inziens, een hoop leed voorkomen worden. Brussen zijn niet gewend het middelpunt te zijn en zijn zijn een ster in hun leed voor anderen te minimaliseren. Zware hulpverlening past dan ook niet bij deze doelgroep, tenzij het niet anders kan. Erkenning, dat is een toverwoord. Herkenning is net zo belangrijk dus laat brussen in contact komen met andere brussen en zelf uitzoeken wat ze hier mee willen.

Wil je weten welke organisaties hierbij kunnen helpen binnen jouw woon/werkgebied. Stuur mij een mailtje met de wens en ik kijk mee en adviseer graag wat de juiste stappen kunnen zijn.

Mail naar info@brussenkreetjes.nl

Ik zal in de loop der tijd, op deze site, een aantal voorbeelden van organisaties benoemen.